Thursday, May 31, 2007

Владимир Мартиновски

Здраво на сите. Имам работи што би можел да ги кажам но сега ќе продолжам во стилот на хаикуто - кратко. Хаикуто има огромна моќ да го долови моментот, на обичните моменти да им даде вечна димензија. Ми се допаѓа изразот дека хаикуто е како филмска камера.
Сега ве оставам да уживате во поезијата на Владимир Мартиновски, според мене еден од најдобрите хаику поети кај нас. Ова е мој избор од неговата стихозбирка „И вода и земја и оган и воздух“. И не заборавајте секоја песна се чита по два пати.


Прво будење
годинава - со звук од
лопата во мраз.


Две оси од зад
славината ја демнат
следната капка.


Наведнат бор го
милува морето со
една шишарка.


Лавовите од
фонтаната се на штрајк.
Денес не плукаат.


Врз срната од
мозаикот спие пес.
Што ли сонува?


Со игличките
борот по правта црта
кинески знаци.


Пливаме грбно -
ние во морето а
облакот на небо.


Капат стреите...
Капка по капка тонам
во соништата.


Солени капки
во воздухот - морето
е на прошетка.


Од криглата со
пиво бумбарот зема
пена за бричење.

7 comments:

eliora said...

Mnogu mi se dopagja pretposlednata!Se' poveke me voodusevuva ovaa poezija..

Elanor said...

I mene.

Mad Frenchie said...

uh translation please?

St.Alpin of Przhino said...

dobar e ovoj ej, heheee you know what i mean?

Mad Frenchie said...

ok so i'm gonna buy a macedonian for dummies book...

Butterfly said...

Super e poezijava, mnogu e slikovita!

div cvet said...

mene mi se sviga pettata