Welcome to the show called...

Минатата недела свиревме на рок-фест. Победивме таа вечер иако победата многу многу не значи. Важно е дека сме задоволни од настапот, за наш беше важно да се скрши мразот.
Еве некои коментари што ги најдов на интернет.

"Заслужена победа! Таков контакт со публиката, такво искуство, таква професионалност… жално ќе беше ако останеше ненаградено. Ми оставија впечаток на многу посветен бенд, и ме пленеа со социјално-политичките теми што ги обработуваа во своите песни.
Музиката одлична. Македонија дефинитивно треба да се гордее со ваков бенд, без разлика на тоа кој од сите нас каков стил преферира. Само пофални зборови за нив, се радувам што ќе ги гледам наскоро во финале."

"Уф, зошто, ЗОШТО мораа да се волку професионални?!? Зошто ја немаа прекрасната наивност, одликата на секоја гитаријада? Зошто беа, бе, добри, без да можеш да им замериш за некакво гафче или испадче? Ме натераа да се потсетам на настапот на Астон Мартин (РокФест 2003), кои тогаш ме одушевија со цврстината на настапот. И, каде се сега Diverge? Единствено тие беа такви суверени владетели на сцената и зрачеа со харизма (како додека свиреа, така и за време на паузите)
како и овие момци од Vanity Fair. Нималку суетно, воопшто не бледо,
поздрав за политичката ангажираност. Дали навистина наслушнав “Kyrie Eleison” делче во текстот?"

Snow Patrol

"There are swaggering bands, bands who are in your face. And then there are bands who get hold of you somewhere else. I think it’s a heart thing, an intimacy thing. Like you know them and they know you. I think we are one of those bands." So says Snow Patrol singer and chief songwriter Gary Lightbody.

"It’s been an amazing couple of years. But when it came to writing the new album we were quite monastic. It was a question of "We’ve had our fun. None of that counts now. Don’t look back admiringly at your own footprints. It’s all lost unless this next step is truly exceptional."

Snow Patrol is definitely a band worth checking. Not many bands make albums that have your attention from the beginning to the end and "Eyes Open" has some great melodies and like the singer says it touches somewhere deeper.

Се што сте сакале да знаете за сексот а не сте се осмелиле да прашате

1. Кога имав шест или седум години ми го вадеа третиот крајник. Се враќам јас после 2-3 дена од болница кога моите ми купиле мини верзија на флипер. Онака баш пинбол со Химен на екранот. Радости!

2. Дедо ми беше шофер во градски и така се возам јас како мал, седнат напред до шофершајбна. Пред да се исклучи од линија 45ка и да го носи автобусот во гаража одиме на последна во Сингелиќ и купуваме по еден шејк. Боровница со сладолед од автомат. Само тогаш ние си го викавме шеик. Ќе пиеме по еден шеик? Може!

3. Кога имав 14 години го гледав за прв пат филмот Исус од Назарет. Тоа беше прв пат да го пуштат на телевизија за Велигден. Во третиот или четвртиот дел се трудев да не заплачам зашто мајка ми беше во соба а нели во Македонија е срамота да плачеш ако си машко. Откако го гледав филмот решив да го следам Исус Христос и тоа го правам и до ден денес.

4. Пред некои 4 години се враќав од далечен пат и бев во автобус што доаѓаше од Белград. Автобусот пристигна на скопските улици и беше некаде околу 12 п.м. кога застана спроти стара железничка. Срцето ми чукаше многу брзо. Таму ме чекаше една убава девојка. И мила...

5. Пред некоја вечер месечината стана црвена. Сигурно живееме во последните времиња.

Веќе помина доста време од ова со штафетата па така му ја предавам на секој што сака да напише 5 работи за себе.